Column: Zonneschijn

Publicatiedatum: 
9 apr 2019

Op de één of andere manier dook het begrip duurzaam en energietransitie vorige week regelmatig op in onze werkzaamheden. Tijdens de commissievergadering werd er lang gesproken over de voor- en nadelen van zonnevelden en samen met Dinkelland, Losser en Oldenzaal waren we de medeondertekenaars van een lobbybrief aan de provincie met het verzoek mogelijkheden te mogen onderzoeken op het gebied van windenergie. Ook de krant staat de laatste tijd bol van allerlei artikelen over de energietransitie en duurzaam leven. Waarbij we natuurlijk niet vrolijk worden van de verhalen uit Groningen, waar ondernemers met windplannen worden bedreigd door tegenstanders.

We hebben jarenlang volop gebruik gemaakt van fossiele brandstoffen, maar het einde daarvan is in zicht. Dat noopt ons allemaal om duurzamer te gaan leven, want we willen natuurlijk graag dat onze toekomstige generaties net zoveel plezier van moeder Aarde hebben als wij. Dat betekent dat wij ons gedrag op het gebied van energiegebruik en energieopwekking toch echt moeten aanpassen. Dus moeten we nadenken over zon en wind. Natuurverschijnselen waarmee je relatief simpel, eenvoudig en vooral op een schone manier energie kunt opwekken, dat wil toch iedereen. In de praktijk blijkt dat anders.

Zonne-energie is mooi zolang de panelen op daken liggen, maar om daarvoor nu landbouwgronden te gaan gebruiken? Daarover zijn de meningen dan wel weer verdeeld. Nee, dan lijkt wind een betere optie. Stel, je hebt een windmolen met een vermogen van 3MW. Dat staat gelijk met een zonne-installatie van ongeveer 3 hectare (6 voetbalvelden) of 1.250 woningen met zonnepanelen op het dak. Helaas heeft de provincie ooit bepaald dat windmolens niet in ons gebied thuishoren. Vandaar dus de ‘windbrief’  aan de coalitieonderhandelaars. Want het is niet zo dat we niets willen, maar het moet ons natuurlijk wel passen.

In de aanloop naar de provinciale verkiezingen werd weer eens heel duidelijk dat er over de klimaatdoelen heel verschillend wordt gedacht. De één ontkent de noodzaak, terwijl anderen het gevoel hebben dat het vijf voor twaalf is en onze wereld binnen niet al te lange tijd ten onder zal gaan aan het broeikaseffect. Wij zitten daar met onze mening een beetje tussenin. De urgentie is er zeker, want in het jaar 2030 zullen we ook hier in Tubbergen bepaalde doelen moeten halen.

In theorie zou dat moeten lukken ook, want het heft in eigen hand nemen en zelf aan de bal blijven zit in het DNA van de inwoners van de gemeente Tubbergen. Daarom is het goed dat we in de komende periode beleid gaan vaststellen over allerlei vormen van alternatieve energieopwekking.  Beleid is geen aanvraag voor grote projecten, maar stelt kaders van wat wel en niet mag. Het zijn in feite dus spelregels en dat is heel erg praktisch. Bovendien pakken we met het vaststellen van dit beleid zelf de regie, voordat dit van Rijkswege wordt opgelegd. We hebben nu nog een keuze.

Daarnaast leveren investeringen in duurzame energie tweemaal iets op. We gaan gebruik maken van schone energie én we streven ernaar dat onze samenleving optimaal van de opbrengsten kan meeprofiteren. Maar ja, ’t is nieuw en anders en dat is altijd even wennen. Daarom zijn we benieuwd naar wat u als inwoner vindt van zonnevelden, windmolens en andere alternatieve energiebronnen. Heeft u tips, ideeën of opmerkingen? Wij horen het graag! 

Cartoon college BW 2018-2022
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-