Column: Wat de boer niet kent…

Publicatiedatum: 
22 jul 2019

‘Elk voordeel heeft zijn nadeel’. Helaas is dat gezegde meer dan waar. Daarbij denken we bijvoorbeeld aan de saamhorigheid en het noaberschap in onze gemeente. Wat zijn we gastvrij en wat zijn we hecht. Maar tegelijk is de sociale controle groot en komt een buitenstaander er niet altijd even gemakkelijk tussen. Zeker niet wanneer hij of zij ook nog eens een ander kleurtje heeft en is opgegroeid met andere normen en waarden. Het is nu eenmaal zo dat iedere bevolkingsgroep zo zijn eigen normen en waarden heeft. En dat geldt niet alleen tussen volkeren van over de grens. Kijk alleen maar eens in je eigen omgeving. Ouderen hebben andere normen en waarden dan hun kinderen. Protestanten beleven hun geloof op een andere manier dan katholieken. Ambtenaren werken net zo hard als anderen (al wordt dat ook vaak anders gezien én geroepen) en aanhangers van TVC juichen niet snel voor Stevo. Al die verschillen respecteren wij. Al ben je anders, je hoort erbij. Waarom kunnen we dat dan geen begrip opbrengen voor mensen wiens oorsprong iets verder weg ligt van Twente?

Dat geldt ook voor onze arbeidsmigranten uit Oostbloklanden. Hoe je het ook went of keert, er zijn nu eenmaal vacatures waarvoor Nederlanders moeilijk te vinden zijn en die worden opgevuld door arbeidsmigranten. Vraag je hun werkgevers hoe zij de omgang met deze medewerkers ervaren, dan zijn zij vol lof. Het zijn harde werkers, ze melden zich zelden ziek, ze houden zich aan regels en je kan er goed mee overleggen. Waarom raken wij dan toch helemaal van de kook als deze mensen (vaak ook nog eens tijdelijk) in onze directe leefomgeving komen wonen? Waarom bekijken we hen met argusogen als ze met een tas langs de weg lopen of voor ons in de rij bij de kassa staan? Wat doen zij nu echt anders dan wij? En als zij al eens iets anders doen, is dat dan voor henzelf niet heel normaal omdat zij zijn opgegroeid met bepaalde normen en waarden? Zou het dan niet handiger zijn om met hen in gesprek te gaan dan over hen te praten en vooral te klagen? Nu zullen er mensen zijn die roepen: ze veroorzaken geluidsoverlast, gooien bierflesjes van zich af of plassen in de tuin. Maar wees nu eens heel eerlijk, hebben wij zelf nooit wilde feestjes?

De pastoor preekte onlangs over het noaberschap 2.0 en dat is voor ons een lonkend perspectief. Met iets meer begrip voor anderen wordt het hier nog mooier. Dat er wel iets op gang komt, zien wij trouwens bij de naturalisatieceremonies waarbij buitenlanders officieel Nederlander worden. Een paar jaar geleden gebeurde dat in stilte, hooguit in aanwezigheid van een vrijwilliger van het vluchtelingenwerk. De laatste paar keren was de raadszaal tot aan de nok toe gevuld met buren, kennissen en schoolvriendjes van de nieuwe Nederlanders. En dat vinden we geweldig.

cartoon met Hilde
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-