Column: Vrouwen aan de top

Publicatiedatum: 
29 jan 2019

Verschil tussen mannen en vrouwen? Dat kennen we in Tubbergen niet, of het moet zijn dat vrouwen hier de laatste jaren in grote getale de scepter zwaaien. Na een vrouwelijke burgemeester kregen we een vrouwelijke dominee, een vrouwelijke wethouder en nu ook een vrouwelijke carnavalsprinses. En nog een grensoverschrijdende ook, woonachtig in Vasse is ze lid van CV De Hènige Slepvèènt. Ja, die carnavalsvereniging uit Oud-Ootmarsum die met het geslep van een Tubberse jonge dame naar het carnaval in Dinkelland hun naam eer aan doen. De residentie van de Hènige Slepvèènt is vernoemd naar Opperslepper Lieke: De Witte Berg. De naam van vrouwelijke hoogheid is Lieke de Witte, ze is niet alleen het achternichtje  van onze eigen prins, die onlangs werd genomineerd als beste bestuurder van Nederland, maar ook zijn secretaresse. Daarnaast moet ze oom zeggen tegen de Prins van Tubbergen, snapt u het nog?

Deze prinses heeft net als alle hoogheden een eigen hofauto met een eigen hofchauffeur, die gek genoeg geen Slepvèènt is, maar een Pin’n uit Reutum. En dan ook nog eens niemand minder dan onze eigen gemeentesecretaris. Om het maar met juf Ank van de Luizenmoeder (ook een vrouw) te zeggen; dat vinden wij niet raar, dat vinden wij bijzonder.

Onze eigen hoogheid, burgemeester Haverkamp, zat tijdens onze binnenkomst op het gemeentegala trouwens letterlijk hoog. Zittend op een fauteuil, binnengedragen op de schouders van de mannen uit ons college, deed ze ons denken aan een bijzondere tante, ergens uit de Achterhoek. Ze was die avond goed bij stem, onze burgemeester. Samen met wethouder Bekhuis zong ze de sterren van de hemel tijdens onze act, een persiflage van het nummer ‘Mensen’ van de 3J’s.

Wat hadden we een lol bij de voorbereidingen van onze act. Dat carnaval verbroedert kwam daarbij heel duidelijk naar voren.  Al die Tubbergse mensen, die alleen al bij het horen van het woord ‘gemeentegala’ zonder twijfel direct en enthousiast hun medewerking verleenden voor onze filmpje. Waarbij we onze speciale dank willen uitspreken naar onze eigen kapelaan Odekerke, die zonder mopperen in de vrieskou minstens tien keer in zijn lange zwarte soutane, compleet met hoed, op een geleende opoefiets door de Grotestraat reed. Bij veel toevallige voorbijgangers deed spontaan nostalgische gevoelens opwellen, want wie herinnert zich niet die geweldige tv-serie Dagboek van een Herdershond aan het einde van de jaren ’70? Dat waren nog eens tijden, met één dramaserie per seizoen, waar het hele land naar keek. Maar nu dwalen we af. Over televisie gaan we het voorlopig niet hebben. Daar hebben we geen tijd voor in deze mooie carnavalsperiode. Alaaaf!

Cartoon college BW 2018-2022
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-