Column: Sinterklaas

Publicatiedatum: 
18 nov 2019

De Goedheiligman is weer in het land. Zaterdag is hij per trein aangekomen in Apeldoorn, de woonplaats van onze gemeentesecretaris. Niet dat ze hem persoonlijk welkom heeft geheten, want daarvoor zijn haar kinderen inmiddels te groot en zelf gelooft ze er ook niet meer zo in. Wel is ze, net als de rest van ons college, al druk met de voorbereidingen voor het grote feest. Leuk om te horen dat dit supertraditionele feest ook in gezinnen met grotere kinderen populair blijft. In bíjna alle gezinnen, maar niet bij iedereen. Zo wordt er in Huize Haverkamp bijvoorbeeld niets aan gedaan. Omdat dat toch wel een heel klein beetje voelt als een gemis, was de burgemeester vorig jaar aangenaam verrast toen ze tijdens het onkruid wieden (ja, dat doet ze het hele jaar door, ook in december), werd verrast door de enige echte Sint en zijn Pieten.

Maar goed, we hadden het dus over de gezinnen waar Sint’s verjaardag nog wel volop wordt gevierd. Zoals bij onze gemeentesecretaris, waar met name de gedichten een belangrijk onderdeel van het feest vormen. Bij de familie Bekhuis doen ze er nog een tandje bij. Daar wordt het gevierd met de hele familie en daar gaan ze voluit met gedichten én surprises. Omdat ze inmiddels met bijna twintig man zijn, is het inmiddels een dagvullend programma geworden. Bij wethouder Volmerink, met nog iets jongere kinderen, komen Sint en twee Pieten ieder jaar op bezoek. Mét hun grote boek, waarin het nodige staat geschreven over het kroost van de familie. Wie het hele jaar lief is geweest, krijgt kadootjes uit een echte jutezak. Ook bij de familie Berning wordt het feest volop gevierd met familie en schoonfamilie waarbij het wachten is tot Sinterklaas en zijn pieten op het raam kloppen en er plotseling een zak met cadeautjes voor de deur staat. En de kinderen tot nu toe elk jaar nét iets te laat waren om een glimp van Sint en zijn gevolg op te vangen. Al beweert een enkel kind dat hij Piet toch echt nog net even zag. Daarnaast wordt de schoen gezet bij opa en oma. Kortom, het plezier en het samenzijn staat nog altijd voorop tijdens het meest folkloristische feest van ons land.

Met plezier kijken we ook terug op de eerste kernavond, die we hebben gehouden in Vasse. De gemeenteraad sprak met Vassenaren over de belangrijke rol die sport en vooral het verenigingsleven eromheen kan spelen in een mensenleven. Ook het klimaat en de uitdagingen (in een gemeente spreken we nooit van problemen, die zien we als uitdagingen) van de agrariërs rondom Natura 2000 en CO2. Mooi om te horen dat Vasse zich daarin strijdbaar wil opstellen en als een soort Tubbergse Galliërs een vuist wil maken. Daar houden wij wel van.

Hoewel het donker was in Vasse, weten we natuurlijk allemaal hoe mooi het er is. De mensen die dat nog niet weten, raden we aan om het boek ‘Hoe mooi is Twente wel niet’ eens te bekijken. Tot ons grote genoegen, in elk geval tot het genoegen van de helft van ons college, wordt Vasse daarin regelmatig genoemd. De grote favorieten zijn het Springendal, de Hooidijk, de Vasser Heide, de molen van Bels en het Dal van de Mosbeek. We zijn benieuwd hoe het met u zit? Welk stukje van de gemeente Tubbergen is voor u het mooist? 

cartoon met Hilde
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-