Column: Horror

Publicatiedatum: 
20 aug 2019

In de afgelopen weken stonden de kranten bol van nieuws over eikenprocessierupsen, horrorteken en mieren met de tot de verbeelding sprekende naam ‘Mediterraan draaigatje’. Wat moeten we daar nu mee, vroegen we ons af. Wat betreft de eikenprocessierups; die bestrijden wij en daarover geven wij ook informatie, maar mieren en teken vallen niet echt onder onze verantwoordelijkheid. Helaas kunnen wij ze ook niet voor u vangen of uitroeien. Wel kunnen we u aanraden wat u waarschijnlijk al weet; gaat u wandelen in het bos, doe dat dan in een lange broek, waarvan de pijpen in uw sokken zijn gestopt en draag bij voorkeur lange mouwen. Maar dan nog is het niet zeker dat u tekenvrij blijft, dus kijk uzelf ’s avonds goed na.

Hoe we de jagende horrorteek kunnen ontwijken, dat hebben we nog nergens kunnen ontdekken. Het idee dat ze ons vanaf 10 meter kunnen ruiken en 100 meter achtervolgen is angstaanjagend. Gelukkig hoorden we via de laatste berichten dat we ons daarover nog niet echt zorgen hoeven te maken, omdat ze Nederland te koud vinden. En dan is er nog de mier, die onze huizen kan binnendringen en tuinen kaalvreten. Waar we weinig over lezen, maar wat even vervelend is (weten we uit eigen ervaring), zijn de buxusmotten. Nare beestjes die een mooie buxushaag binnen een paar dagen totaal kunnen verwoesten. Gemeentesecretaris Jolande Scholten heeft daar een afdoende middel voor gevonden: de feromoonval, die met name de mannetjesmotten aantrekt en naar de eeuwige buxusvelden helpt. Is dat geen discriminatie, vragen we ons af. Maar nee, het zijn maar mannetjes wordt er gegrapt. De dames binnen ons college kunnen daar hartelijk om lachen, maar de enige heer grijnst als een boer met kiespijn en vraagt zich af waar het heen moet met zulke bloeddorstige vrouwen. Hij kan gerust zijn, onze bloeddorst beperkt zich tot lastige insecten en ander ongedierte.

Al hebben we op dit moment geen flauw idee waarom, toch zullen al die beesten ergens goed voor zijn nemen we aan, met de roep om meer biodiversiteit in ons achterhoofd. We hebben in het verleden al vaker bewust of onbewust dieren uitgeroeid, waarvan later bleek dat ze onmisbaar zijn voor ons eigen voortbestaan. Zonder bijen geen bestuiving van bloemen en planten en zonder bestuiving geen fruit- en groenteoogst. En zonder fruit en groente is het snel gedaan met onze gezondheid. Wat is nu de moraal van dit verhaal? Dat alles een betekenis heeft, ook als wij die niet doorgronden…

cartoon met Hilde
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-