Column: Herdenken

Publicatiedatum: 
3 feb 2020

Vorige week maandag was het de Internationale Herdenkingsdag van de Holocaust. Op die dag hielden wij onze eerste Vrijheidsmaaltijd. Een maaltijd met 9 gasten, afkomstig uit ieder van onze 9 kernen. Geselecteerd door loting, dus volkomen willekeurig. Dat maakte het spannend, maar wat was het genieten. Was het tijdens de soep nog wat stilletjes aan tafel, gaandeweg brak het ijs en ontstond er een mooi gesprek, waarbij een 88-jarige deelneemster vertelde over wat zij zich nog herinnerde van de oorlog en waarbij een Nederlandse van Syrische afkomst vertelde over de oorlogssituatie waarin zij nog maar kort geleden verkeerde. Ook spraken we over vrijheid en vrede en wat we er zelf aan kunnen doen om die te bewaren. En natuurlijk was er ook ruimte om te praten over wat ons vandaag de dag bezig houdt.

We aten bij Stayble, waar de deelnemers de hele dag in de keuken hebben gestaan om een smakelijke verse maaltijd te bereiden. Tot Bevrijdingsdag elke maand een Vrijheidsmaaltijd op een bijzondere plek in onze gemeente. Eén van de maaltijden wordt gehouden bij de burgemeester thuis, ze is nu al aan het piekeren over een geschikt menu. Voor de twee overige maaltijden zijn we nog op zoek naar een mooie locatie. Heeft u tips of zou u zelf voor ons willen koken?

Samen eten, praten en lachen is jammergenoeg niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ook in ons eigen land wonen ruim 100.000 kinderen die opgroeien in gezinnen met veel problemen. Bij meer dan de helft van die kinderen gaat het zo mis dat ze niet meer thuis kunnen wonen. Stichting Het Vergeten Kind strijdt voor een Nederland waarin elk kind zich écht kind voelt, zich goed ontwikkelt en volwaardig meedoet in de maatschappij. Een goed initiatief waarvoor wij graag uw aandacht vragen. Wilt u iets voor deze kinderen doen? Op de website van de stichting staat waar zij mee bezig zijn en waarbij zij hulp nodig hebben. 

De rest van de week vloog weer voorbij met veel overleggen en vergaderen met inwoners en medewerkers over allerlei plannen en ideeën die er leven in onze kernen. We hadden vijf jaar geleden niet durven dromen dat Mijn Dorp 2030 zo serieus opgepakt zou worden en dat er zoveel mooie initiatieven zouden ontstaan in de samenleving. We zouden alles wel willen uitvoeren, maar helaas is het met de schatkist van de gemeente niet zo heel veel anders gesteld dan met de doorsnee huishoudpot. Nu wordt er weleens gekscherend gezegd dat ‘bij de gemeente’ het geld tegen plinten klotst, maar dat valt in de praktijk helaas tegen. Natuurlijk, er is geld om algemene taken te kunnen uitvoeren, maar het is geen kraan die je naar believen kan opendraaien. Dat betekent dat we steeds met elkaar moeten kijken of bepaalde plannen wel of niet uitgevoerd kunnen worden. Waarbij we ook de consequenties in beeld moeten brengen. Oftewel: we moeten ons er bewust van zijn dat als we het één doen, het ander niet kan. En dat is best lastig, want ‘nee’ zeggen, daar houden we niet zo van. Maar een ‘nee’ als antwoord, schept ook duidelijkheid. En duidelijk zijn, zo hebben wij allemaal ook ervaren in de opvoeding van onze kinderen, werkt uiteindelijk toch altijd het beste.

cartoon met Hilde
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-