Column: Even slikken

Publicatiedatum: 
25 jun 2019

Wat kan er veel veranderen in een kort tijdsbestek. Precies een week na het afscheid van onze gemeentesecretaris zaten we alweer met elkaar aan het gebak. Ditmaal vanwege het afscheid van één van de meest kleurrijke wethouders die onze gemeente ooit heeft gekend. Daarmee bedoelen we niet alleen zijn haarkleur, maar vooral zijn persoonlijkheid. Wie de kranten er in de afgelopen twee weken op na heeft geslagen, zag dat onze Roy de Witte wordt afgeschilderd als een natuurtalent, een alleskunner, een streber en zelfs als Johan Cruijff. Ook een mooie was die van de nestor van onze gemeenteraad die hem beschrijft als de groene jongen met het rode hart.

We moeten het toegeven; alles wat we lazen en hoorden klopt. Met pijn in ons hart hebben we afscheid genomen van een collega die ons allen afwisselend bij de les hield of tot wanhoop dreef. Een jongen met visie. Niet alleen over zijn eigen portefeuille, maar vooral ook over die van ons. Die ons steevast bestookte met kritische vragen en profetische gaven scheen te hebben bij het voorspellen van hoe bepaalde processen zouden gaan verlopen.

Een jonge hond was hij, toen hij vijf jaar geleden aantrad als wethouder, met in zijn hoofd een droom. Een droom over een nieuwe manier van samenwerken van inwoners en gemeente, waarbij niet langer de gemeente aan zet was, maar de uitdaging om zelf de toekomstige leefbaarheid te bepalen bij de dorpen werd neergelegd. Een nieuwe manier van samenwerken vergt veel tijd en na die eerste periode van pionieren, ging het onze wethouder vaak te langzaam en dat stak hij niet onder stoelen of banken. Langzaam of niet, we komen vooruit, daar is het Maatschappelijk Akkoord een bewijs van.

Naast hard en serieus werken, hebben we ook veel lol gehad met elkaar. Met sterke verhalen over de heldenacties van kameradengroepen en voetbalteams. Het openbaar vervoer uitproberen, gestoken in lange leren jassen op snorfietsjes naar het provinciehuis in Zwolle, als Jozef, Maria en de drie wijzen meedoen aan het levende kerstdorp in Manderveen, de onvolprezen thuisbasis van Roy de Witte.

Natuurlijk waren we bij zijn installatie als gedeputeerde, dat wilden we niet missen. Een mooi slot van een bijzondere samenwerking. Gelukkig heeft hij ons al verzekerd dat hij als betrokken inwoner van onze mooie gemeente zeker van zich zal laten blijven horen. We maken onze borst al nat. En wensen hem heel veel succes, wijsheid en geluk in zijn nieuwe functie!

cartoon college
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-