Column: Doar kriej proat van: De chemie van de collegetafel

Publicatiedatum: 
20 dec 2016

Iedere dinsdag vergadert het college van 9 uur in de ochtend tot diep in de middag. Voor onze Mervyn zijn dat bijna 700 collegevergaderingen, waarbij hij in totaal zo’n 3000 koppen koffie soldaat heeft gemaakt. In die vergaderingen komt letterlijk van alles op tafel, zijn we het vaak met elkaar oneens, maar komen we altijd weer samen tot de juiste oplossing.

Terugkijkend moet dat voor onze burgemeester niet altijd gemakkelijk zijn geweest, maar hij vervulde zijn rol met verve. Hij wist ons bij de les te houden en terug te fluiten, maar ook te coachen en te voorzien van goede raad. Wij hebben veel van hem geleerd. En niet alleen wij als huidig college, ook onze voorgangers hebben ongetwijfeld mooie herinneringen aan Mervyn Stegers.

Toen we de laatste collegevergadering even onderbraken voor koffie met gebak, vroegen we hem naar zijn ervaringen en al snel rolden de anekdotes over tafel. Over elk van zijn collegeleden had Mervyn wel iets leuks te vertellen en dat willen we u eigenlijk niet onthouden.

Kent u ze nog?

  • Huub Wenneger, een behoedzaam man die rustig sprak en langzaam liep. Een sportliefhebber en vaste supporter van Stevo. Door zijn lengte zat hij altijd enigszins onderuitgezakt aan de collegetafel, maar als het ging over zijn portefeuilles financiën en sport, dan schoot hij rechtop en was superscherp.
  • Pieter van der Vinne had iets met auto’s en met ongelukjes en kon daar smakelijk over vertellen. Een temperamentvol man met een enorme dossierkennis. Hij las elk stuk tot op de letter en haalde er regelmatig foutjes uit. Echt een man van de bestuurlijke details, wat waarschijnlijk de reden was voor zijn speeches die meestal lang duurden.
  • Henny Oude Geerdink kende niet alleen de stamboom van heel Tubbergen uit zijn hoofd, maar wist van de meeste mensen ook het adres en telefoonnummer. Als trouwambtenaar deed hij het geweldig en heeft inmiddels meer dan 300 stelletjes in de echt verbonden. Wat betreft het collegewerk, dat deed hij vooral buiten de collegekamer. Als hij met een voorstel kwam, dan was dat zo doordacht, dat er direct een klap met de hamer op kon. Daarbij kende hij de weg in het gemeentehuis uitstekend en wist hij precies waar hij de potjes mosterd kon halen.
  • Jos Harmelink, beter bekend als Hostie-Jos. In zijn vrije tijd was hij een houtklover in hart en nieren. Aan de collegetafel was hij rustig en bedaard. Maar tijdens de raadsvergaderingen kon hij vlammen. Hij bereidde zijn stukken supergoed voor. Kon tijdens de collegevergaderingen goed afstand nemen en had een echte helicopterview. Bestuurlijk was hij dan ook vooral bezig op hoofdlijnen. In die zin was hij het tegenovergestelde van Pieter.
  • Gerrit Ophof kende niet alleen de theorie, maar ook de praktijk. Wat er ook op de collegetafel kwam, hij fietste heel Tubbergen door om alles met eigen ogen te bekijken. Hij sprak met iedereen en wist overal van. Hij was zeer gedreven, dacht graag mee met de rest van het college en was in dat opzicht portefeuille-overstijgend.
  • Roy de Witte  is onze jongste wethouder ooit. Heel snel in zijn gedachten en daarbij soms onnavolgbaar. Hij weet heel goed wat hij wil en is daarin standvastig. Afkomstig uit het bedrijfsleven, ervaart hij de ambtelijke processen soms als stroperig en dat is iets waar hij niet goed tegen kan. Ondanks zijn drukke bestaan als wethouder en vader van drie jonge kinderen, staat hij elke zondag op het voetbalveld en heeft mede daardoor een enorm netwerk, waardoor hij goed weet wat er speelt.
  • Erik Volmerink is iemand met een enorme dossierkennis, maar vooral een praktijkmens, een man met zijn voeten in de klei. Door zijn vriendelijke en betrouwbare uitstraling is hij een goede lobbyist. Ook opvallend is zijn stopwoordje ‘om zo te zeggen’.
  • Tom Vleerbos. Als je denkt ‘nou zijn we eruit’, komt Tom steevast met: ja, maar stel je nou eens voor dat…. Toen hij begon in de Raad leek hij nog zo’n kwajongen, maar in de afgelopen twee jaar is hij is uitgegroeid tot een denker, een filosoof. Heel erg bezig met het milieu en duurzaamheid, met het voortbestaan van de aarde. Leest heel veel over heel veel onderwerpen. Bijzondere boeken, hij is qua techniek helemaal van deze tijd en ook sportief. Niet zelden komt hij fietsend of hardlopend naar Tubbergen of Denekamp.
  • En last but nog least, onze gemeentesecretaris Gerard Mensink. Een man met twee gezichten. Ogenschijnlijk heel stil en rustig, maar komt echt tot leven tijdens carnaval en andere feestelijke gelegenheden. In het college zie je Gerard denken, hoort zijn hersenen knarsen en dan komt hij opeens met een rake opmerking. Hij heeft goed historisch besef wat betreft bestuurlijke zaken.

Mooie verhalen over mooie mensen. Natuurlijk hebben wij als achterblijvers ook onze mening over Mervyn Stegers, die in de afgelopen jaren onze mentor was en hoeder van het college. Waar nodig hield hij ons in het gareel, maar gaf ons daarbij wel volop de gelegenheid om onszelf te zijn. Hij was plichtsgetrouw en 24/7 verantwoordelijk voor de pikettelefoon. Alleen als het echt niet anders kon, gaf hij die af. Moeilijke woorden, bijzondere spreekwoorden of mooie woordspelingen waren zijn passie. Op het krijtbord naast de deur in zijn kamer worden de mooiste opgeschreven. Oxymoroon, parrhesia of difficulteren, de rij werd wekelijks langer. We hebben een mooie tijd met hem gehad en wensen hem heel veel geluk voor de toekomst. Wat trouwens opvalt: al die colleges bestonden uit mannen, nu wordt het weer eens tijd voor een vrouw. Dat is tegenwoordig toch heel Normaal.

Doar kriej proat van
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-