Column: Bemoeizucht?

Publicatiedatum: 
19 sep 2017

Soms is het verbazingwekkend over welke onderwerpen we als college iets moeten vinden. Dat we mee mogen denken en besluiten moeten nemen over de meest uiteenlopende zaken die in Tubbergen spelen, dat is niet zo gek. Maar dat ons ook een mening wordt  gevraagd over de bouw van een megastore in een naburige gemeente, is wel verrassend.

Toch kunnen we zo’n verzoek niet direct afdoen met ‘Onzin, wij gaan er niet over wat er in andere gemeenten wordt gebouwd’. Want… het gaat in dit geval wel om een winkel in een branche waarvan wij er ook meerdere hebben. En dan moet je dus nadenken over enerzijds een groter aanbod voor je inwoners of extra concurrentie voor je ondernemers. Marktwerking is op zich goed, maar als die leidt tot extra concurrentie of tot minder aanbod van lokale ondernemers schieten we er met zijn allen ook niet veel mee op. Wat is wijsheid?

Andersom gebeurt het ook. Dan zou je je weleens graag willen bemoeien met wat er in andere gemeenten gebeurt. Neem bijvoorbeeld de oliebollencrisis in Twenterand. Daarover staat de laatste weken regelmatig een nieuwe aflevering in de krant. In zo’n geval jeuken onze handen en hebben we bij wijze het beslag al klaar. We zien het al voor ons; een extra editie van Preuf Tubbig in de kerstvakantie, waarbij we massaal gaan bakken voor onze buurtgemeente. Regelen we pendelbusjes waarmee de Twenteranders op en neer kunnen rijden om oliebollen van grote klasse te komen halen. Proberen we nieuwe smaken uit en serveren we er een glaasje glühwein bij. Gewoon op zondag.

Goed plan? Wellicht, maar toch doen we het niet. Dan zijn we weer te beleefd om ons er niet mee te bemoeien. Dat is misschien ook wel typisch Tubbigs; anderen moeten zich niet teveel met ons bemoeien en wij op onze beurt bemoeien ons niet te veel met een ander. Nou ja, we hebben over heel veel zaken een mening en we maken best wel eens spottende grappen over bepaalde voorvallen, maar vaak treden we er niet mee naar buiten. Wekelijks bij het schrijven van een nieuwe column lopen we tegen dit besef aan. We zijn vorig jaar onze columns gestart omdat het ons zo leuk leek om op die manier op prikkelende wijze onze mening te geven over bepaalde zaken. Maar wat gebeurt er in de praktijk? Zodra het wat te scherp wordt, gaan we met ons allen aan de tekst slijpen en schaven, zodat het uiteindelijk toch weer een lief verhaaltje wordt. Wat vindt u? Houden zo of mag het wel wat pittiger?

Cartoon college
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-