Column: Afscheid

Publicatiedatum: 
29 mei 2018

En dan is het zomaar opeens écht de allerlaatste keer dat Tom Vleerbos aan onze tafel zit. We kunnen het ons bijna niet voorstellen. Vier jaar lang hebben we niet alleen met elkaar gewerkt, maar ook lief en leed gedeeld. En ons verwonderd over deze collega die altijd net even anders reageerde dan we hadden verwacht.

Ieder van ons heeft zo zijn eigen herinneringen aan deze kleurrijke man die zich volgens eigen zeggen het liefst buiten de schijnwerpers begeeft. De man die zegt niets om kleding te geven, maar desondanks een zeer eigen stijl heeft, bestaande uit een soms verrassende mengeling van klassiek en modern. Niet zelden afgetopt met een alpinopet of ander hoofddeksel. Een man die van mooie dingen houdt, al valt er over smaak wel weer te twisten. Want een porseleinen servies uit China, je moet ervan houden. Net als van oude auto’s of geheime zendermuziek.

Duurzaamheid is voor Tom een belangrijk item. Daarom heeft hij een energiezuinig huis en trekt hij als hij het koud heeft liever een extra trui aan dan dat hij de verwarming hoger zet. En zijn auto? Die deelt hij met plezier met anderen. Met als gevolg dat hij ook degene is voor wie het openbaar vervoer geen geheimen kent en hij regelmatig de fiets pakt als hij ergens een afspraak heeft. Ook is zijn woning voorzien van een buitendouche. Of dat nou duurzaam is kunnen wij niet echt inschatten. Leuk is het in elk geval wel, net als de biggen die hij houdt als huisdier en de schapen waar zijn zoons bij gebrek aan een pony op leerden rijden.

Om elkaar als college beter te leren kennen en te begrijpen, hebben we ooit een zogenaamde kleurensessie gedaan, waarbij elke kleur staat voor bepaalde karaktereigenschappen. De overheersende kleur van Tom is geel. Een gele persoon heeft de focus op het waarom, op kennis vergaren, weten en begrijpen. Een gele geest is innovatief en creatief, maar ook kritisch en soms complicerend. Het is iemand die pas handelt als hij het echt helemaal begrepen heeft en iemand die de neiging heeft om zaken in een steeds breder perspectief te zien. Eigenschappen waarin we hem stuk voor stuk herkennen. Zijn filosofische inbreng heeft ons vaak geholpen om in lastige situaties goede besluiten te nemen en dat hebben we altijd zeer gewaardeerd.

Naast filosofisch is Tom ook praktisch ingesteld. Willen we op snorfietsen naar het Provinciehuis? Tom zorgt voor een aanhanger vol solexen plus  bijpassende lederen jassen en Willempie-helms. Hebben we een karakteristieke auto nodig voor een filmpje? Tom heeft nog wel een mooie lelijke eend in de schuur. En bedenken we om de kamperende jeugd ontbijt op bed te serveren? Tom zorgt voor picknickbanken, campinggastelletjes en alles wat je verder nodig hebt voor zo’n avontuur. En ben je net op zoek naar die ene volzin voor welk document dan ook? Tom schudt het zomaar uit zijn mouw.

Heeft die man dan helemaal geen negatieve eigenschappen? Geen irritante trekjes of lastig gedrag? We kijken elkaar vragend aan en moeten gek genoeg  bekennen dat áls hij die al heeft (en dat moet haast wel want niemand is perfect), ze ons in elk geval nog niet zijn opgevallen. Of het moet zijn locatie-app zijn, waarmee hij ons altijd laat weten waar hij is. Maar die hij ook vaak te vroeg aanzet, zodat het dan lijkt alsof hij ergens is terwijl hij daar nog niet is. Ach, een kniesoor die daar op let. Hij is een geweldige collega en we zullen hem erg missen. Tom, we wensen jou het allerbeste voor de toekomst en hopen je van tijd tot tijd nog eens te spreken!

Cartoon college
Licentie: 
Standaard licentie
Auteur: 
-